Medycyna rozróżnia białaczkę szpikową i limfatyczną. Są to najważniejsze choroby zespołu rozrostowego układu krwiotwórczego i limfatycznego. Schorzenie to charakteryzuje się nadmiernym i nie kontrolowanym rozrostem komórek. Przewlekła białaczka szpikowa jest chorobą szpiku kostnego. Powstające w szpiku krwinki białe granulocyty rozmnażając się w sposób nie pohamowany nie są już w zasadzie zdolne do spełnienie swych naturalnych funkcji. Dlatego organizm nie jest w stanie w dostatecznym stopniu bronić się przed infekcjami. Zwykłe zakażenie może stanowić dla chorego na białaczkę zagrożenie życia. Nadmierna produkcja krwinek białych powoduje też zaburzenie krzepnięcia krwi. Dokładna przyczyna nie jest znana. Wiadomo że przewlekła białaczkę szpikową może wywołać promieniowanie jonizujące, powstające przy rozszczepieniu jądra atomu. U dziewięciu na dziesięciu pacjentów w materiale genetycznym stwierdza się nieprawidłowy chromosom tzw. chromosom Filadelfia. Tę niewielką zmianę genu można obserwować w komórkach pod mikroskopem jako anomalię strukturalna. Białaczka szpikowa przewlekła dotyka najczęściej osoby miedzy 30 a 50 rokiem życia. Przy czym w stadium początkowym nie stwierdza się zadanych objawów.